Tanıdık Bir Adam

Bir adam tanıdım
kendine verdiği
ev hapsinden fırsat buldukça
çıkıp sokağa
papatya toplar gibi
şiir toplayan.
İyi adamdı Allah şahit ya.
Biraz hastalık hastası
biraz da aşk bağımlısı.

Bir adam tanıdım
gençliği ağaran saçlarına varmadan
ve bir anı
bir anına tutmayan.
Duvarlara çarpardı kahkahası
ve hüzünlenirdi birden bitmeden yankısı.

Bir adam tanıdım ince mi ince
içine dokunurdu sözleri onu dinleyince.
Severdi dostlarla felsefe yapmasını
hele biraz da kafası güzelse.
Bir adam tanıdım
tanıdım derken yanıltan
mevzu bahis aşka gelince.
Bir dilim limon atardı çaya
ve gözlerinin içine bakardı konuşunca.

Bir adam... derdi.
Sever miydi
aynı anda
birden fazla kişi?
Bilemedim sustum.
Devam etti adam.
Sever dedi.
Birini derdi gibi sever
birini umudu gibi.
Birini yokluğunda bile sever
birini var olduğundan sever.
Sever dedi adam.
Hepsini bir ayrı güzel sever.
Tümünü birinde görünce
sevmek ne kelime
aşık olur yanar delice.
Kadın bunu görmese bile.

Bir adam tanıdım.
Aşk görmüş sevda görmüş.
Huzur muzur görmemiş.