Bir şey hissedemez oldu adamın yüreği.
Ne korku ne sevinç
ne yorgun ne dinç.
Kalkıyor yatağından bir öğlen vakti
ama uykusu sürüyor hala.
Kahvaltı niyetine iki lokma ekmek
bir de üzerine sigara.
Adım adım ezberliyor odasını
dört duvar kadar soğuk ruhunun yansıması.
Kendi kendini cezalandırıyor adam sanki
hücresinden çıkmıyor dışarı.
Aldı kağıdı kalemi
başladı soylu yakarışına.
O bilendir beni
Hatta benden daha iyi.
Tükürüp attığından beri
soludum yenilgiyi.
Biliyorsun aramız bozuk
karışmıyoruz işimize.
Seversin yedirmeyi
ettiğim büyük yeminleri.
Öyleyse yeni bir
yemin zamanı şimdi
Sevemem artık kimseyi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder