Maviyken adım

Benim adım Mavi ama
Yabancıyım adıma
Ben hep yeşil kaldım
Yemin olsun
düşmedi ruhum maviye!
Sarı bendedir, benim içimdedir
Yeşile karışmak kaderimdir.
Sayısız soluk gecelerde
Sarısız kalmadım hecelerce.

Gökkuşağından ayrılınca,
gökten yere döndü yüzümüz.
Ruhumuzun parçasını aradık insanlarda
Yanıldık, yalpaladık.

Hani demişti ya tanrıça:
"Mavi bitmeyen sonsuz umut aşılarsa ruhumuza,
Beklenilen zamana süre biçmek hakarettir" 
Ne bir küfre merak saldım
Ne varlığına yokluk biçtim
Rakıda su
Gözlerde ışık
Kaderde mutluluk
Yeşilde sarı.
Ben hep yeşil kaldım.
Maviyken adım.
Ey Tanrıça al beni yanına
Mutluluk yok insanlarda
Yağıyorum gökten yere
Döküyorum rahmet gibi düşlerimi
Delilik diyorlar.
Ey Tanrıça kat beni sana
Dokun yine mısralardan kanatlarıma
Yükseleyim güneşe ve ardına.
Meraklanma
Ben hep yeşil kaldım
Maviyken adım