Belki

Ben yine şiirler yazacağım!
Belki senden bahsedeceğim,
belki benden,
belki kimsesizliğimden.

Bir devrim gerek bu kadere
yaşanmaz başka türlü bu kederle.
Böyle gelmiş ama böyle gidemez
Gökkuşağının yurdu gökyüzü
yalnız maviye mal edilemez.

Tüm bu dertten arınıp
belki istediğin gibi bir adam olurum.
Borçsuz bir hayat yaşarım.
Belki de vurulurum sokak ortasında
cebimde ucuz sigara ve
kana bulanmış yarım kalan bir şiirle.

Belki en iyi şiirim budur.
Çıkar okurlar bir yerlerde
ama sen duymazsın.
Adım geçse kaçarsın.
Ben yine şiirler yazacağım!
Sen duysan da
duymasan da!
Borçta kalsam da yazacağım
zengin olsam da.
Sevseler de yazacağım
dövseler de.

Bir tek Tomris sevse
bir de gömseler beni Aşiyan'a
Turgut Abiyle yan yana
Ah bir de
papatya filizlenirse üstümüzden
Daha mutlu olurum
Ölüyken dirimden.

Belki çıkar giderim buralardan.
Adımı duymazsın bir daha
Balıkçılık yaparım mesela bir kasabada
Avazım çıktığı kadar bağırırım sıkılınca,
Maviliklere açılır, kaybolurum sonra.